Âyet-ül Kübra — Sayfa 11

Risale-i Nur'da bu hakikat kuvvetli bürhanlarla isbat edildiğinden, bu hakikatı Risale-i Nur'a havale ederek, yalnız o yakîn-i îmânîyi bu asırda sarsan ve tereddüt veren"İki varta"yı "Dört mes'ele"içinde beyan ederiz.

Birinci vartadan çare-i necât:İki mes'eledir.

Birinci Mes'ele:Otuzbirinci Mektub'un Onüçüncü Lem'ası'nda tafsilen isbat edildiği gibi,umumî mes'elelerde isbata karşı nefyin kıymeti yoktur ve kuvveti pek azdır.Meselâ, Ramazan-ı Şerif'in başında hilâli görmek hususunda, iki âmî şahid hilâli isbat etseler ve binlerle eşraf ve âlimler: "Görmedik" deyip nefyetseler, onların nefiyleri kıymetsiz ve kuvvetsizdir. Çünkü, isbatta birbirine kuvvet verir; birbirinde tesanüd ve icmâ var. Nefiyde ise, bir olsa bin olsa farkları yoktur; herkes kendi başına kalır, infiradî olur. Çünkü, isbat eden hârice bakar ve nefsü'l-emre göre hükmeder. Meselâ, misalimizde olduğu gibi, biri dese: "Gökte ay vardır." Diğer arkadaşı parmağını oraya basar, ikisi birleşip kuvvetleşirler.

Nefiy ve inkârda ise, nefsü'l-emre bakmaz ve bakamaz. Çünkü,"Hususî olmayan ve has bir yere bakmayan bir nefiy isbat edilmez"