Âyet-ül Kübra — Sayfa 13

İşte bu hakikat noktasında, îmana karşı gelen kâfirlerin ve münkirlerin kesretinin ve zâhiren çokluğunun kıymeti yoktur. Ve mü'minin yakînine ve îmanına hiç tereddüt vermemek lâzım iken, bu asırda Avrupa feylesoflarının nefiy ve inkârları, bir kısım bedbaht meftunlarına tereddüt verip yakînlerini izale ve saâdet-i ebediyelerini mahvetmiş. Ve insandan her günde otuzbin adama isabet eden ölümü, mevt ve eceli bir terhis manasından çıkarıp îdam-ı ebedî suretine çevirmiş. Kapısı kapanmayan kabir, daima îdamını o münkire ihtar etmekle lezzetli hayatını elîm elemlerle zehirliyor.İşte, îman ne kadar büyük bir nîmet ve hayatın hayatı olduğunu anla!..

İkinci Mes'ele:Bir fennin veya bir sanatın medâr-ı münâkaşa olmuş bir mes'elesinde, o fennin ve o sanatın hâricindeki adamlar ne kadar büyük ve âlim ve sanatkâr da olsalar, sözleri onda geçmez, hükümleri hüccet olmaz; o fennin icma-ı ulemâsına dahil sayılmazlar. Meselâ, büyük bir mühendisin, bir hastalığın keşfinde ve tedavisinde bir küçük tabib kadar hükmü geçmez. Ve bilhassa maddiyatta çok tevağğul eden ve gittikçe mânevîyattan tebâüd eden ve nura karşı gabîleşen ve kabalaşan ve aklı gözüne inen en büyük bir feylesofun