Âyet-ül Kübra — Sayfa 137

Seyyahımızın üçüncü menzilde müşâhede ettiği

Üçüncü Hakikat:"Müdebbiriyet ve idare hakikatı"dır. Yani, gayet dehşetli ve süratli ecrâm-ı semâviyeyi ve gayet istilâcı ve karıştırıcı unsurları ve gayet ihtiyaçlı, zaafiyetli mahlûkât-ı arziyeyi kemâl-i intizam ve muvâzene ile idare etmek, birbirlerine muavenetdar yapmak ve imtizackârâne idare etmek ve tedbirlerini görmek ve bu koca âlemi bir mükemmel memleket, bir muhteşem şehir, bir müzeyyen saray gibi yapmak hakikatıdır.

İşte bu cebbarâne ve rahmânane idarenin büyük dairelerini bırakıp yalnız baharda, zemin yüzünde cereyan eden o idarenin birtek sahife ve safhasını, Risâletü'n-Nur Onuncu Söz gibi mühim risalelerinde izah ve isbat etmesine binaen, kısa bir suretini bir temsil ile göstereceğiz; şöyle ki:

Meselâ ve faraza, hârika ve cihangir bir zât, dörtyüz bin ayrı ayrı milletlerden, taifelerden bir ordu teşkil etse, her milletin ve her taifenin neferlerine ait elbiselerini, hem silahlarını, hem yemeklerini, hem tâlimat hem terhisatlarını, hem hidematlarını, birbirinden ayrı ayrı, hem çeşit çeşit olarak bütün o muhtelif cihazatı noksansız, kusursuz, yanlışsız,