Âyet-ül Kübra — Sayfa 173

ediyor, hapis edilsin", diye emredecektir. Hem herkese maskara olursun. Çünkü, ehl-i dikkat nazarında, zaafı gösteren tekebbürün ile, aczi gösteren gururun ile, riyâyı ve zilleti gösteren tasannuun ile kendini halka mudhike yaptın. Herkes sana gülüyor, denildikten sonra o bîçarenin aklı başına geldi. Yükünü yere koydu, üstünde oturdu.

-"Oh, Allah senden razı olsun. Zahmetten, hapisten, maskaralıktan kurtuldum", dedi.

İşte ey tevekkülsüz insan! Sen de bu adam gibi aklını başına al, tevekkül et! Tâ bütün kâinatın dilenciliğinden ve her hâdisenin karşısında titremekten ve hodfürûşluktan ve maskaralıktan ve şekavet-i uhreviyeden ve tazyikât-ı dünyeviye hapsinden kurtulasın...

Dördüncü Nokta:Îman, insanı insan eder; belki insanı sultan eder. Öyle ise, insanın vazife-i asliyesi, îman ve duadır. Küfür, insanı gayet âciz bir canavar hayvan eder.

Şu mes'elenin binler delillerinden yalnız hayvan ve insanın dünyaya gelmelerindeki farkları, o mes'eleye vâzıh bir delildir ve bir bürhan-ı katı'dır.

Evet, insaniyet, îman ile insaniyet olduğunu;