Âyet-ül Kübra — Sayfa 194

tepelemeye yetişir. Zaten Risale-i Nur, bu fitne ve fesad ve bu yangınları söndürmeye memurdur. Ve bunun için doğmuş ve gelmiştir diyoruz.

Erenler, evliyâlar, şehidler ve fatihler yatağı olan bu mübarek vatanda yetişen bu mübarek ve meymenetli, şecî ve asîl milletin

işaretiyle –indallah– ne kadar mergub ve mahbub ve cengâver olduklarına yine bel bağlıyoruz.

Risale-i Nur'a sahip olanlarda hırs ve hiddet zevâle yüz tutar, zulmet ve şehvet erir. Cehâlet ve şekavet ateşi söner. Tabiat uykusu azalır. Gaflet uykusu kalkar. Kara ve çirkin, bozuk ve uyuşuk kanlar düzelir. Nefes ve kalb işler. Kan boruları birer mecra-i Nur olur. Hubb-u dünya ve meyl-i mâsiva kalmaz. "Ene" ve "Ente" gider. Yetmiş bin diye söylenen perdeler kalkmağa ve "Varlık Dağı" delinmeğe başlar.

den sesler gelir. Vuslât yolu açılır, misk ü anber saçılır.

ile memur,

nişanı ile me'cur olur.