Âyet-ül Kübra — Sayfa 43

anladı. Onların derslerinden çok feyz-i îmâni aldı.

İşte, bu yolcunun mezkûr dersini ifade manasında Birinci Makam'ın Sekizinci Mertebesinde:

denilmiş.

Sonra îmanın kuvvetinden ulvî bir zevk-i hakikat alan o seyyâh-ı tâlib, Enbiya Aleyhimüsselâm'ın meclisinden gelirken, ulemânın ilmelyakîn suretinde kat'î ve kuvvetli delillerle, Enbiyaların (Aleyhimüsselâm) davalarını isbat eden ve asfiya ve sıddıkîn denilen mütebahhir, müçtehid muhakkikler, onu dershanelerine çağırdılar. O da girdi, gördü ki: Binlerle dâhî ve yüzbinlerce müdakkik ve yüksek ehl-i tahkik kıl kadar bir şüphe bırakmayan tedkikât-ı amîkalarıyla, başta vücûb-u vücûd ve vahdet olarak müsbet mesâil-i îmâniyeyi isbat ediyorlar.

Evet, istidadları ve meslekleri muhtelif olduğu halde usûl ve erkân-ı îmâniyede onların müttefikan ittifakları ve herbirisinin kuvvetli ve yakînî bürhanlarına istinadları öyle bir