B.Cevap Veriyor — Sayfa 168

hem maaşı kabul etmemek –yalnız bir iki sene Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye'de dostlarımın icbarıyla kabul etmeye mecbur oldum ve o parayı da mânen millete iade ettik– hem maişet-i dünyeviye için minnet altına girmemek, bütün ömrümde bir düstur-u hayatımdır. Ehl-i memleketim ve başka yerlerde beni tanıyanlar bunu biliyorlar. Bu beş seneki nefyimde, çok dostlar bana hediyelerini kabul ettirmek için çok çalıştılar, kabul etmedim.

"Öyle ise nasıl idare edersin?" denilse, derim:Bereket ve ikram-ı İlahî ile yaşıyorum. Nefsim çendan her hakarete, her ihânete müstehak ise de; fakat Kur'ân hizmetinin kerâmeti olarak, erzak hususunda ikram-ı İlahî olan berekete mazhar oluyorum.

sırrıyla, Cenâb-ı Hakk'ın bana ettiği ihsânatı yâdedip, bir şükr-ü mânevî nev'inde birkaç nümûnesini söyleyeceğim. Bir şükr-ü mânevî olmakla beraber, korkuyorum ki, bir riya ve gururu ihsas ederek o mübarek bereket kesilsin. Çünkü müftehirâne gizli bereketi