B.Cevap Veriyor — Sayfa 21

hakikî insan içinde geçmiş vezaifi en âzamî bir derecede en ekmel bir surette îfa eden Zât;elbette bir Mi'râc-ı A'zam ile Kab-ı Kavseyn'e çıkacak, saadet-i ebediye kapısını çalacak, hazine-i rahmeti açacak, îmanın hakaik-i gaybiyesini görecek; yine O olacaktır.

Sâbian:Bilmüşâhede şu masnuatta; gayet güzel tahsinat, nihâyet derecede süslü tezyinat vardır. Ve bilbedâhe şöyle tahsinat ve tezyinat, onların Sâni'inde gayet şiddetli bir irâde-i tahsin ve kasd-ı tezyin var olduğunu gösterir. Ve irâde-i tahsin ve tezyin ise; bizzarure o Sâni'de, sanatına karşı kuvvetli bir rağbet ve kudsî bir muhabbet olduğunu gösterir. Ve masnuat içinde en câmî ve letâif-i sanatı birden kendinde gösteren ve bilen ve bildiren ve kendini sevdiren ve başka masnuattaki güzellikleri "Mâşâallah!" deyip istihsan eden, bilbedâhe, o sanatperver ve sanatını çok seven Sâni'in nazarında en ziyade mahbub, O olacaktır.

İşte, masnuatı yaldızlayan mezâya ve mehasine ve mevcudatı ışıklandıran letâif ve kemâlata karşı"Sübhanallah!, Mâşâallah!,