B.Cevap Veriyor — Sayfa 216

Hatta en küçük bir muamelede; hatta yemek, içmek ve yatmak âdâbında Sünnet-i Seniyye'yi mürâat ettiği dakikada, o âdi muamele ve o fıtrî amel, sevaplı bir ibâdet ve şer'î bir hareket oluyor. Çünkü, o âdi hareketiyle Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'a ittibâını düşünüyor ve şeriatın bir edebi olduğunu tasavvur eder ve şeriat sahibi o olduğu hatırına gelir. Ve ondan, Şâri-i Hakikî olan Cenâb-ı Hakk'a kalbi müteveccih olur. Bir nevi huzur ve ibâdet kazanır.

İşte, bu sırra binaen,Sünnet-i Seniyyeye ittibâı kendine âdet eden, âdâtını ibâdete çevirir, bütün ömrünü semeredar ve sevabdar yapabilir.

İKİNCİ NÜKTE:İmâm-ı Rabbânî Ahmed-i Farukî (R.A.) demiş ki: "Ben seyr-i ruhanîde kat-ı meratib ederken, tabakat-ı evliyâ içinde en parlak, en haşmetli, en letafetli, en emniyetli, Sünnet-i Seniyye'ye ittibaı esas-ı tarîkat ittihaz edenleri gördüm. Hatta o tabakanın âmi evliyâları, sâir tabakatın has velilerinden daha muhteşem görünüyordu.