B.Cevap Veriyor — Sayfa 67

kazandığım– "Tarîkatçılık"tır. Halbuki, Risale-i Nur'da daima dava edip demişim:"Zaman tarîkat zamanı değil, belki îmanı kurtarmak zamanıdır. Tarîkatsız Cennet'e gidenler çoktur, îmansız Cennet'e giden yoktur."diye bütün kuvvetimizle îmana çalışmışız.

( Tarihçe -i Hayat: 463 )

* * *

Madem hakikat böyledir; ben tahmin ediyorum ki: Eğer Şeyh Abdülkadir-i Geylanî (R.A.) ve Şâh-ı Nakşibend (R.A.) ve İmâm-ı Rabbânî (R.A.) gibi zâtlar bu zamanda olsaydılar, bütün himmetlerini, hakaik-i îmâniyenin ve akaid-i İslâmiyenin takviyesine sarfedeceklerdi. Çünkü saadet-i ebediyenin medarı onlardır. Onlarda kusur edilse, şekavet-i ebediyeye sebebiyet verir. Îmansız Cennet'e gidemez, fakat tasavvufsuz Cennet'e giden pek çoktur. Ekmeksiz insan yaşayamaz, fakat meyvesiz yaşayabilir. Tasavvuf meyvedir, hakaik-i İslâmiye gıdadır. Eskiden kırk günden tut, tâ kırk seneye kadar bir seyr ü sülûk ile bazı hakaik-i îmâniyeye ancak çıkılabilirdi. Şimdi ise Cenâb-ı