Bir Dava Adamının Notları 2 — Sayfa 13

Tesbitler

Her insan kendi değerine inanır ve başkalarının da bunu kabul etmesini ister.

İnsan, herşeyden evvel kendisiyle ilgilenir.

Her şeyi bildiğini iddia edenler cahildir.

Kabı dolu olana ilimden bahsedilmez.

Kudsi uhuvvetin teessüsü için çokluğa lüzum yoktur. 3-5 kişi olsa kafidir.

Doğruluk itidaldedir, ihtiyat sabırdandır.

Şahsi kusuru, umuma taalluk eden kusurdan tefrik etmeliyiz. İnsanın şahsî olan kusurlarından, şefkat ve acımak ile kurtulabileceğini telakki etmeliyiz.

Dilimizi; samimiyet zannıyla tahripkar, yıkıcı, gücendirici konuşmalardan muhafaza etmek gerekir.

Münakaşa ile hiçbir dava halledilmez. Münakaşadan yavaşça çekil, öyle şeyler muvakkattir.

Taarruz edildiğinde, mukabele-i bilmisil yapmamak. Hele Müslüman olursa müsbet mesaiye devam, meslek-i nuriyenin esasatındandır.

Büyük zatlar bunda müttefiktir ki; “Başkalarıyla uğraşan yolundan kalır” (Dinsizlerin, ve şeytanın ehl-i hizmeti başka şeylerle meşgul ederek, hizmete mani olma planı vardır.)

Şahsi müdafaaya geçmeyip, daima hak ve hakikati iltizam ve müdafaa etmek, meslek-i kudsiyemizdendir.

İnsan; bazı imtihanlara maruz kalır. Bu durum kuvvet ve salabet kazanmaya sebeptir.

Varta ve yanlışlık gibi hadiselerden, kendimize ibret ve ders almalıyız. Yoksa biz de aynı hallere düşebiliriz. Bu hâl-i sükuttan titreriz ve titrerim.

Şaka muhabbetin kezzabıdır.

Düşün! düşün! Ne düşündüğünü de düşün!

Çok kere olur ki, hatası kendisine söylenmeyen bir kimse, hatasını hüner sayar.

Sana şifa lazım ise, acı ilaç iç. Dostun sözü acıdır.

Zihnî faaliyet için takip edeceğim gaye, iradî dikkat cehdlerinden ibarettir.

İmanı kurtarmak, Kur’ana ve Nur’a hizmet gibi, mukaddes ve asil bir dava uğrunda, hayatımı fedadan çekinmeyeceğim.

Hususan yeknesak dünyevi meşguliyetler; insanın mahiyetindeki ulvi melekeleri körletir. Manevi terakkiyata medar olacak yüksek istidatları söndürür, kabiliyetleri verimsiz kılar.

Tembelliğe, basit ve manasız zevklerime, müsaade etmeyeceğim!

İrade ve nefsimize hakimiyete, inayet-i Hakla muvaffak olabiliriz. Bu cehdimizde ‘zaman’ da bize hizmet edecektir.

Nefse hakimiyetin en ehemmiyetli şartı; fikirlerin ve hareketin kuvvetli i’tiyatlar halinde birbirine raptedilmesidir. (Fikir ve hareket arasında öyle bir rabıta te’min etmelidir ki; zihinde teşekkül eden bir fikri, aynı vuzuh ve şiddetle ‘hareket’ takip edebilmelidir.)

Üstadımıza sadık olan, nza-i İlahîyi bulandır.

Yüksek bir gaye, ebedi, canlı ve cazip bir maksad; işte bütün sıcak heyecan ve fikirlerimizi hakaik-i imaniye üzerine çevirebilmeliyiz. Böylece hedefe varabiliriz.

Gayr-ı meşru veya lüzumsuz arzularıma mukavemet ve muhalefet etmeliyim.

Maksat ve gayelerimize muvafık hislerimizden, hemen istifade etmeliyiz.