Divan-ı Harb-i Örfî kitabının 14. sayfası — İkinci Cinayet bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Şimdi gelelim on bir buçuk cinayetlerimin ta'dadına:

BİRİNCİ CİNAYET:Geçen sene bidayet-i hürriyette elli altmış telgraf umum şark aşîretlerine sadâret vasıtasıyla çektim. Meali şu idi:

"Meşrutiyet ve kanun-u esasî işittiğiniz mes'ele ise; hakikî adalet ve meşveret-i şer'iyeden ibarettir. Hüsn-ü telakki ediniz. Muhafazasına çalışınız. Zira, dünyevî saadetimiz meşrutiyettedir. Ve istibdattan herkesten ziyade biz zarardîdeyiz."

Her yerden bu telgrafların cevabı, müsbet ve güzel olarak geldi. Demek vilâyât-ı şarkiyyeyi tenbih ettim, gafil bırakmadım. Tâ yeni bir istibdat onların gafletinden istifade etmesin. Nemelâzım demediğimden cinayet işledim ki, bu mahkemeye girdim!..

İKİNCİ CİNAYET:Ayasofya'da, Bayezidde, Fatih'te, Süleymaniye'de umum ulemâ ve talebeye hitaben müteaddid nutuklar ile şeriatın ve müsemmâ-yı meşrutiyetin münasebet-i hakikiyesini izah ve teşrih ettim. Ve mütehakkimane istibdadın, şeriatla bir münasebeti olmadığını beyan ettim. Şöyle ki:

سَيِّدُ الْقَوْمِ خَادِمُهُمْ

hadîsinin sırrıyla; şeriat

Divan-ı Harb-i Örfî — Sayfa 14

Divan-ı Harb-i Örfî uygulamada, çevrimdışı