Divan-ı Harb-i Örfî kitabının 42. sayfası — Yarı Cinayet bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

göstereceğim.

(Hâşiye): Şimdi Üstad Bediüzzaman bu kırkbeş senedeki dehşetli mahkemelerinde aynen bu onbir buçuk cinayetlerini ve onbir buçuk suallerini o Divan-ı Harb-i Örfî'deki gibi tekrar etmiştir ve etmektedir. Nur Talebeleri namına Hüsrev

Demek, hakikat tahavvül etmez; hakikat haktır.

اَلْحَقُّ يَعْلُو وَلاَ يُعْلٰى عَلَيْهِ

Millet uyanmış, mugâlata ve cerbeze ile iğfal olunsa da devam etmeyecektir. Hakikat telakki olunan hayalin ömrü kısadır. Feveran eden efkâr-ı umumiye ile, o aldatmalar ve mugâlatalar dağılacaktır ve hakikat meydana çıkacaktır inşâallah...

پَسْ كُنَمْ چُونْ ز۪يرَكَانْرَا ا۪ينْ بَس اسْت

بَانْگِ دِهْ كَرْدَمْ اَگَرْ دَرْ دِهْ كَس اسْت

Sizin işkenceli hapishanenin hâli; zaman müthiş, mekân muvahhiş, mahbusîn mütevahhiş, gazeteler mürcif, efkâr müşevveş, kalpler hazîn, vicdanlar müteessir ve me'yus, bidayet-i hâlde memurlar şemâtetli, nöbetçiler müz'iç olmakla beraber vicdanım beni tâzip etmediği için o hâl bana eğlence gibi idi. Musibetlerin tenevvüü, musikînin nağmelerinin tenevvüü gibi bana geliyordu.

Divan-ı Harb-i Örfî — Sayfa 42

Divan-ı Harb-i Örfî uygulamada, çevrimdışı