El-Hutbet-üş Şâmiye namındaki Arabî dersin tercümesinin mukaddimesidir.

El-hutbetü'ş-şâmiye Namındaki Arabî Dersin Tercümesinin Mukaddimesidir.

Aziz, Sıddık kardeşlerim!

Kırk sene evvel Şam'daki Câmiü'l-Emevî'de Şam ulemâsının ısrarıyla onbin adama yakın, içinde yüz ehl-i ilim bulunan azîm cemaate verilen bu Arabî ders risalesindeki hakîkatları bir hiss-i kable'l-vukû ile Eski Said hissetmiş, kemâl-i kat'iyyetle müjdeler vermiş ve pek yakın zamanda o hakîkatlar görünecek zannetmiş. Halbuki iki harb-i umumî ve yirmibeş sene bir istibdad-ı mutlak, o hiss-i kable'l-vukuun kırk sene te'hirine sebep olmuş ve şimdi, o zamanda verdikleri haber, aynen tezâhürleri âlem-i İslâmiyet'te başlamış. Demek bu pek ehemmiyetli ders, zamanı geçmiş eski bir hutbe değil, belki doğrudan doğruya 1327'ye bedel, 1371'deki –Câmiü'l-Emevî yerine âlem-i İslâm câmiinde– üçyüz yetmiş

milyon bir cemaate hakîkatlı ve taze bir ders-i içtimaî ve İslâmî'dir, diye tercümesini neşretmek münâsip görürseniz neşredersiniz.

Gayet mühim bir suale verilen çok ehemmiyetli bir cevabı burada yazmağa münâsebet geldi. Çünkü kırk sene evvel Eski Said, o dersinde bir hiss-i kable'l-vukû ile Risale-i Nur'un hârika derslerini ve te'siratını görmüş gibi bahsediyor. Onun için o sual-cevabı yazacağız. Şöyle ki:

Çoklar tarafından hem bana, hem bâzı Nur kardeşlerime sual etmişler ve ediyorlar: "Neden bu kadar muarızlara karşı ve muannid feylesoflara ve ehl-i dalâlete mukâbil Risale-i Nur mağlup olmuyor? Milyonlar kıymettar hakikî kütüb-ü îmâniye ve İslâmiye'nin intişarlarına bir derece sed çekmekle ve sefâhet ve hayat-ı dünyeviyenin lezzetleriyle çok bîçare gençleri ve insanları hakaik-i îmâniyeden mahrum bırakıyorlar. Halbuki en şiddetli hücum ve en gaddarâne muamele ve en ziyâde yalanlarla ve aleyhinde yapılan propagandalarla Risale-i Nur'u kırmak, insanları ondan ürkütmek ve vazgeçirmeye çalıştıkları halde, hiçbir eserde görülmediği bir tarzda Risale-i Nur'un intişarı, hattâ çoğu el yazması ile altıyüz bin nüsha risalelerinden kemâl-i iştiyak