Elhüccetüzzehra — Sayfa 129

namını alan bir zerrede, ondan daha küçücük olan madde-i esîriye zerreleriyle bir Kur'ân-ı Azîmü'şşan yazılsa ve semâvât sahifelerinde dahi yıldızlar ve güneşlerle diğer bir Kur'ân-ı Kebir yazılsa, ikisi muvâzene edilse; elbette cevher-i fert zerresinden yazılan hurdebînî Kur'ân, gökler yüzlerini yaldızlayan Kur'ân-ı Azîm ve Kebir'den acâibce ve san'atın i'cazında geri değil, belki bir cihette ileri olduğu gibi; aynen öyle de; Hâlık-ı Kâinat'ın kudretine nisbeten masnuiyetindeki garabet ve cezâlet noktasında zühre çiçeği, zühre yıldızından geri değil ve karınca, filden aşağı olmaz ve mikrop, gergedandan hilkatça daha acib ve arı sineği, hurma ağacından fıtrât-ı acibesiyle daha ileridir. Demek bir arıyı yaratan, bütün hayvanları yaratabilir. Bir nefsi dirilten, haşirde bütün insanları ihyâ edip haşir meydanında toplayabilir ve toplayacak. Hiçbir şey ona ağır gelmez ki; gözümüz önünde gayet çabuk ve kolaylıkla her baharda haşrin yüzbin nümûnelerini yaratıyor.

Son cümle-i Arabiyenin gayet kısacık meâli şudur: Yâni; ehl-i dalâlet, mezkûr basamakların sarsılmaz hakîkatlarını bilmediklerinden ve gayet çabuk ve gayet kolaylıkla birden mahlûkât vücuda geldiklerinden, teşkili ve bir Sâni'in hadsiz kudretiyle icadı, teşekkül ve