Elhüccetüzzehra — Sayfa 15

sağır, câmid, karmakarışık, intizamsız, karışık, istilâcı olan esbaba isnat etmek, bin derece mümtenî, esassızdır. Yoksa, toprağın herbir zerresinde hadsiz bir kudret, bir hikmet ve bütün otlar ve çiçeklerin teşkilâtına dair pek hârika ve küllî bir san'atkârlık bulunmak; havanın herbir zerresinde –Rehber'deki Hüve Nüktesi'nin dediği gibi– bütün konuşmaları ve telefon ve radyoların kelimelerini bilecek ve sâir zerrelere ders verecek bir kâbiliyet bulunmak lâzım gelir. Bu acib fikri ise; hiçbir şeytan, hiçbir kimseye kabul ettiremez. Ve bu derece akıldan, hakîkattan uzak ve bütün mevcûdâta karşı bir tahkir ve tecâvüz olan küfür ve inkârın cezası, ancak dehşetli Cehennem olabilir ve ayn-ı adâlettir. Elbette öyle münkirler için "Yaşasın cehennem!" dememiz lâzım.

Sekizinci Kelime:

dur. Bundaki hüccete gayet kısa bir işaret şudur:

Meselâ, nasıl gündüzde çalkanan bir deniz yüzünde ve akan bir nehir üstündeki kabarcıklarda görünen güneşçikler gitmeleriyle, arkalarından gelen yeni kabarcıklar, aynen gidenler gibi güneşçikleri gösterip, gökteki Güneş'e işaret ve şehâdet ederler ve zevâl ve