Elhüccetüzzehra — Sayfa 75

veriyor. Ve Risale-i Nur'a Nur namı verilmesine en birinci sebep olmasından, Yirmidokuzuncu Mektub'un bir kısmında bir seyahât-ı hayâliye temsilinde, bu acib âyetin "Nur" kelimesinde "Nun-u Na'büdü" mu'cizesi gibi bir mânevî mu'cizesinin beyanına binaen, Âyetü'lKübrâ Risalesi'nde dünya seyyahı, Hâlık'ını aramak, bulmak, tanımak için bütün kâinattan ve envâ-ı mevcûdâtından sorduğu ve otuzüç yol ile ve kat'î bürhanlarla Hâlık'ını ilmelyakîn ve aynelyakîn bildiği gibi; o aynı seyyah asırlarda ve Arz ve semâvât tabakalarında aklıyla, kalbiyle, hayâliyle gezen yorulmaz, tok olmaz, bütün dünyayı bir şehir gibi görüp, teftiş ederek, kâh Kur'ân hikmetine, kâh felsefe hikmetine aklını bindirip geniş hayâl dürbünüyle en uzak tabakalara bakarak, hakîkatları vâkîde olduğu gibi görmüş, bizlere Âyetü'l-Kübrâ'da kısmen haber vermiş.

İşte şimdi biz, o ayn-ı hakikat ve bir temsil mânasında olan seyahât-ı hayâliyesiyle girdiği pek çok âlemler ve tabakalardan nümûne için yalnız üç tabakasını, Fâtiha âhirindeki muvâzenenin yalnız kuvve-i akliye cihetinde bir misalini, gayet muhtasar beyan edeceğiz. Sâir meşhudâtını ve muvâzenelerini, Risale-i Nur'un muvâzenelerine havale ederiz.