Elhüccetüzzehra — Sayfa 90

vahdet ve mevcudiyeti içinde kemâl-i Rahmâniyet'ini ve Rahîmiyet'ini ve azamet-i kudret ve şümûl-ü irâdetini bilmeğe çalışacağız:

Evet, bu âlemde görüyoruz ki: Bu zîruhlar, şuuren ve aklen olmasa da hissen, fıtraten hissediyorlar ki; herbiri, hadsiz bir acz ve zaaf içinde, hadsiz düşmanları ve incitenleri var ve hadsiz bir fakr ve ihtiyaç içinde, hadsiz hâcâtı ve matlubları var. İktidarı ve sermayesi binden birine kâfi gelmediğinden, bütün kuvvetiyle bağırır ve ağlar; mânen, fıtraten yalvarır; kendine mahsus sesiyle, lisanıyla dualar, niyazlar, bir nevi namazlar, salavâtlar ile bir Alîm-i Kadîr dergâhına iltica ederken birden görüyoruz ki; o bağıranların her işini, her ihtiyacını bilen ve her derdini ve zararını anlayıp yalvarmasını, fıtrî duasını işiten Alîm-i Mutlak bir Kadîr-i Hakîm, imdâtlarına yetişir, bütün istediklerini yapar. Ağlamalarını gülmeğe, bağırmalarını teşekkürlere çevirir. Bu hakîmâne, alîmâne, rahîmâne yardım, pek parlak bir tarzda ilim ve rahmetin cilveleriyle bir Mücîb-i Muğîs, bir Rahîm-i Kerîm'i bildirip, o zîruh âleminin bütün salavât ve ubûdiyetlerini O'na takdim ve tahsis eder mânasıyla, Mi'rac-ı Ekber'de Muhammed Aleyhissalatü Vesselam ve mi'rac-ı asgar olan namazlarda O'nun