Esasat-ı Nuriye — Sayfa 129

İşte bak! Hazret-i Hasan'ın neslinden gelen aktablar, hususan Aktab-ı Erbaa ve bilhassa Gavs-ı Azam olan Şeyh Abdülkadir-i Geylanî ve Hazret-i Hüseyin'in neslinden gelen imamlar, hususan Zeynelabidîn ve Cafer-i Sâdık ki, herbiri birer manevî mehdi hükmüne geçmiş, manevî zulmü ve zulümatı dağıtıp,envar-ı Kur'aniyeyi ve hakaik-ı imaniyeyi neşretmişler. Cedd-i emcedlerinin birer vârisi olduklarını göstermişler.» (Mektubat sh: 100)

Risale-i Nur, siyaset-i İslâmiyeye de alet olamayacağını bildiren Said Nursi Hazretleri diyor ki:

24-«İnkişafa başlayan İslâm birlik fikri ve ittihad-ı İslâm siyaseti, Risale-i Nur'u kendine bir kuvvet, bir âlet yapmaya çalışacaktı ve bizleri siyaset-i İslâmiyeye bakmaya mecbur edecekti.Halbuki Risale-i Nur'un mesleğindeki sırr-ı ihlâs iman, Kur'ân hakikatlerinden başka hiçbir şeye âlet, tâbi olmadığı...» (Emirdağ Lâhikası-I sh: 257)

25-«Risale-i Nur, dünyada her cereyanın fevkinde bulunması ve umumun malı olması cihetiyle, bir tarafa tâbi ve dahil olmaz. Belki mütecaviz dinsizlere karşı haklı tarafa yardımcı olur ve dost olur ve ihtiyat kuvveti hükmünde onlara bir nokta-i istinad olur.Fakat siyaset hesabına değil, belki Nur'ların intişarı ve maslahatı hesabına, bazı kardeşler,Nurlar namına değil, belki kendi şahısları namına girebilir.» (Emirdağ Lâhikası-I sh: 160)

Siyasetten uzak durmayı beyan eden ve kısmen tercih edilen mezkûr nakiller, bilhassa haslar daire ehlinin ve hakiki şakirdlerin -siyasîleri ikaz etmeleri müstesna- bilfiil siyasete girmemelerini sarahatla ortaya koyar.