Esasat-ı Nuriye — Sayfa 218

20-menfî Irkçılığı Bırakmak, İslâm Milliyetine Dayanmak Esası

Irkçılığın verdiği zararlar:

1-«Hazret-i Hasan ve Hüseyin'in Emevîlere karşı mücadeleleri ise, din ile milliyet muharebesi idi. Yani, Emevîler, devlet-i İslâmiyeyi Arap milliyeti üzerine istinad ettirip, rabıta-i İslâmiyeti rabıta-i milliyetten geri bıraktıklarından, iki cihetle zarar verdiler.

Birisi:\Milel-i saireyi rencide ederek tevhiş ettiler>.

Diğeri:Unsuriyet ve milliyet esasları, adaleti ve hakkı takip etmediğinden, zulmeder, adalet üzerine gitmez. Çünkü,unsuriyetperver bir hâkim, millettaşını tercih eder, adalet edemez.

ferman-ı kat'îsiyle, rabıta-i diniye yerine rabıtai milliye ikame edilmez. Edilse adalet edilmez, hakkaniyet gider.

61 Buharî,Ahkâm: 4, İmâra: 36, 37;Ebû Dâvud,Sünnet: 5;Tirmizî,Cihâd: 28, İlim.

İşte, Hazret-i Hüseyin, rabıta-i diniyeyi esas tutup, muhik olarak onlara karşı mücadele etmiş, tâ makamı şehadeti ihraz etmiş.» (Mektubat sh: 54)

2-«Eğer derseniz, "Sana Said-i Kürdî derler. Belki sende unsuriyetperverlik fikri var, o işimize gelmiyor" ben de derim:

Hey efendiler! Eski Said ve Yeni Said'in yazdıkları meydanda. Şahid

gösteriyorum ki, ben اَلْاِسْلَامِيَّةُ جَبَّتِ الْعَصَبِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةَ ferman-ı kat'îsiyle, eski zamandan beri menfi milliyet ve unsuriyetperverliğe, Avrupa'nın bir nevi firenk illeti olduğundan, bir zehr-i katil nazarıyla bakmışım. Ve Avrupa, o firenk illetini İslâm içine atmış,