Esasat-ı Nuriye — Sayfa 260

Hattâ diyebiliriz, şimdiki zaaf-ı diyanet ve şeair-i İslâmiyetteki lâkaytlık ve içtihadattaki fevzâ, meşihatın zaafından ve sönük olmasından meydan almıştır. Çünkü, hariçte bir adam reyini, ferdiyete istinad eden meşihata karşı muhafaza edebilir. Fakat böyle bir şûrâya istinad eden bir şeyhülislâmın sözü, en büyük bir dâhiyi de, ya içtihadından vazgeçirir, ya o içtihadı ona münhasır bırakır.

Her müstaid, çendan içtihad edebilir. Lâkin içtihadı o vakit düsturü'l-amel olur ki, bir nevi icmâ veya cumhurun tasdikine iktiran ede. Böyle bir şeyhülislâm mânen bu sırra mazhar olur.Şeriat-ı garrâda daima icmâ ve rey-i cumhur medâr-ı fetva olduğu gibi,şimdi de fevzâ-i ârâ için, böyle bir faysala lüzum-u kat'î vardır.» (Sünuhat Tuluat İşarat sh: 32)

10-«Hem de mânâ-yı meşrutiyete iptilâ ve muhabbetimin sebebi şudur ki: Asya'nın ve âlem-i İslâmın istikbalde terakkisinin birinci kapısı meşrutiyet-i meşrua ve şeriat dairesindeki hürriyettir. Ve talih ve taht ve baht-ı İslâmın anahtarı da meşrutiyetteki şûrâdır.» (Divan-ı Harbî Örfî sh: 48)

11-«Eski Said de, eski zamanda böyle acib bir istibdadı hissetmiş. Bazı âsârında, ona hücumla beyanatı var. O müthiş istibdâdât-ı acîbeye karşı meşruta-i meşruayı bir vasıta-i necat görüyordu. Ve hürriyet-i şer'iye,Kur'ân'ın ahkâmı dairesindeki meşveretle o müthiş musibeti defeder diye düşünüp öylece çalışmış.» (Kastamonu Lâhikası sh: 78)

Bediüzzaman Hazretleri şurâ'ya verdiği aynı ehemmiyeti, Risale-i Nur dairesindeki hizmet faaliyetinde de meşverete ihtiyaç duyduğunu söyler. Mesela der ki:

12-«Bu mektupta bir i nce meseleyi meşveret suretiyle reyinizi almak için gönderdik. Münasib midir?» (Emirdağ Lahikası-II sh: 104)

«(71) وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِ emriyle, kardeşlerimle bir meşverete muhtacım.» (Emirdağ Lâhikası-II sh: 24)

71 âl-i İmrân Sûresi, 3:159.

13-«Bu büyük ve ağır ve kıymettar hizmet-i Kur'âniyeye kemal-i tesanüdle çalışmak lâzımdır.