Esasat-ı Nuriye — Sayfa 266

9-«Bir sene bu risaleleri ve bu dersleri anlayarak ve kabul ederek okuyan, bu zamanın mühim, hakikatli bir âlimi olabilir.» (Lem'alar sh: 167)

10-«ON ÜÇÜNCÜ ÂYET Sûre-i Âl-i İmrân'da

72 Âl-i İmrân Sûresi, 3:7.

ON DÖRDÜNCÜ ÂYET Sûre-i Nisâ'da

73 Nisâ Sûresi, 4:162.

Bu iki âyet bu asra da hususî bakarlar.

Birincisinin meâli gösteriyor ki: Ehl-i dalâlet müteşabihat-ı Kur'âniyeyi yanlış tevilât ile tahrifine ve şüpheleri çoğaltmasına çalıştığı bir zamanda ilimde rüsuhu bulunan bir taife o müteşabihat-ı Kur'âniyenin hakikî tevillerini beyan edip ve iman ederek o şübehatı izale eder. Bu küllî mânânın her asırda mâsadakları ve cüz'iyatları var. Harb-i umumî vasıtasıyla, bin seneden beri Kur'ân aleyhinde terâküm eden Avrupa itirazları ve evhamları âlem-i İslâm içinde yol bulup yayıldılar. O şübehatın bir kısmı fennî şeklini giydi, ortaya çıktı. Bu şübehatı ve itirazları bu zamanda defeden, başta Risalei'n-Nur ve şakirdleri göründüğünden, bu âyet bu asra da baktığından, Risalei'n-Nur ve şakirdlerine remzen bakmakla beraber, ulema-i müteahhirînin mezhebine göre اِلَّا اللّٰهُ da vakfedilmez. O halde makam-ı cifrîsi aynen (74)) اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى nın makamı gibi 1344 ederek Resâili'n-Nur veşakirdlerinin meydan-ı mücahede-i mâneviyeye atılmaları tarihine tam tamına tevafukla onları da bu âyetin harîm-i kudsîsinin içine alıyor.» (Şualar sh: 701)

74 Alâk Sûresi, 96:6.