Esasat-ı Nuriye — Sayfa 282

faziletlerini düşünüp sever. Hattâ Allah'ı bilmese de, Peygamberi tanımasa da, yine onları sever. Bu sevmek, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın muhabbetine ve Cenâbı Hakkın muhabbetine sebebiyet vermez. Hem ifrat olsa, başkaların zemmini ve adâvetini iktiza eder.

İşte, işaret-i Nebeviye ile, Hazret-i Ali hakkında ziyade muhabbetlerinden, Hazret-i Ebu Bekri's-Sıddık ile Hazret-i Ömer'den teberri ettiklerinden, hasârete düşmüşler. Ve o menfi muhabbet, sebeb-i hasârettir.» (Mektubat sh: 106)

Âli Beyt'e hürmet ve muhabbetin lüzumunu ifade eden ve kısmen nakledilen mezkûr sarih beyanların hükmü muhkemdir ve bu muhabbet ve hürmet Risale-i Nurda bir esastır.