Esasat-ı Nuriye — Sayfa 318

3-«İhlâsı kazandıran,harekâtındaki sebebi sırf bir emr-i İlâhî ve neticesi rıza-yı İlâhî olduğunu düşünmeli ve v azife-i İlâhiyeye karışmamalı.» (Lem'alar sh: 133)

4-«Cenâb-ı Hakkın rızası ihlâs ile kazanılır kesret-i etbâ' ile ve fazla muvaffakiyetle değildir.Çünkü onlar, vazife-i İlâhiyeye ait olduğu için,istenilmez,belki bazan verilir.» (Lem'alar sh: 152)

5-«Hüner, kesret-i etbâ' ile değildir.Belki hüner, rıza-yı İlâhîyi kazanmakladır. Sen neci oluyorsun ki, böyle hırsla "Herkes beni dinlesin?" diye, vazifeni unutup vazife-i İlâhiyeye karışıyorsun?Kabul ettirmek, senin etrafına halkı toplamak Cenâb-ı Hakkın vazifesidir.Vazifeni yap,Allah'ın vazifesine karışma.» (Lem'alar sh: 152)

6-«Vazifemiz olan hizmet-i imaniyeyi ihlâsla yapmaya çalışmalı,vazife-i İlâhiye olan muvaffakiyet ve hayırlı neticeleri vermek cihetine karışmamalıyız.» (Şualar sh: 482)

7-«Bu sırada, böyle evhamlı ve telâşlı bir zamanda, bizim için en selâmetli yer hapistir. İnşaallah Nurlar hem kendimizin, hem kendilerinin serbestiyetini kazandıracaklar. Madem emsalsiz bir tarzda, çok ağır şerait altında, pekçok muarızlar karşısında bu derece Nurlar kendilerini okutturuyorlar, talebelerini hapiste çeşit çeşit suretlerde çalıştırıyor, perişaniyetlerine inâyet-i İlâhiye ile meydan vermiyorlar biz bu dereceye kanaat edip şekvâ yerinde şükretmekle mükellefiz. Benim bütün şiddetli sıkıntılara karşı tahammülüm bu kanaatten geliyor.Vazife-i İlâhiyeye karışmam.» (Şualar sh: 518)

8-«Biz Risale-i Nur şakirdleri ise, vazifemiz hizmettir vazife-i İlâhiyeye karışmamak ve hizmetimizi onun vazifesine bina etmekle bir nevi tecrübe yapmamak olmakla beraber,kemmiyete değil, keyfiyete bakmak..» (Kastamonu Lâhikası sh: 107)

9-«Risale-i Nur şakirdleri, hizmet-i Nuriyeyi velâyet makamına tercih eder keşif ve kerâmâtı aramaz ve âhiret meyvelerini dünyada koparmaya çalışmaz ve vazife-i İlâhiye olan muvaffakiyet ve halka kabul ettirmek ve revaç vermek ve galebe ettirmek ve müstahak oldukları şan ve şeref ve ezvak ve inâyetlere mazhar etmek gibi, kendi vazifelerinin haricinde bulunan şeylere karışmaz ve harekâtını onlara bina etmezler. Hâlisen, muhlisen çalışırlar,"Vazifemiz hizmettir, o yeter" derler.» (Kastamonu Lâhikası sh: 263)