Esasat-ı Nuriye — Sayfa 332

kiminin humkunu,kiminin dinsizliğini, hattâ en garibi kiminin de taassubunu işletip siyasetine vasıta ediyor.» (Asar-ı Bediiye sh: 114)

...diyerek devam eden Altı Hatve, yani İngiliz'in İslâm aleyhindeki menfî ve aldatıcı propagandalarının içyüzünü efkâr-ı ammeye, hayatını tehlikeye atarak açıklar ve İngilizlere karşı mücadele verir.

Hem yine 1921 senesinde İngiltere'nin en büyük dinî dairesi olan Anglikan Kilisesi başpapazının Meşihat-ı İslâmiye'den sorduğu bir suale, o zaman Dar-ül Hikmet-il İslâmiye azası olan Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerinin verdiği nim-manzum cevabı şöyledir:

«Bir zaman bî-aman İslâm'ın düşmanı, siyasî bir dessas, yüksekte kendini göstermek isteyen vesvas bir papaz, desise niyetiyle, hem inkâr suretinde, hem de boğazımızı pençesiyle sıktığı bir zaman-ı elîmde, pek şematetkârane bir istifhamiyle dört şey sordu bizden. Altıyüz kelime istedi.

Şematetine karşı, yüzüne "tuh!" demek desisesine karşı, küsmekle sükût etmek inkârına karşı da, tokmak gibi bir cevab-ı müskit vermek lâzımdı. Onu muhatab etmem. Bir hak-perest adama böyle cevabımız var:

O dedi birincide:"Muhammed (Aleyhissalâtü Vesselâm) dini nedir?"

Dedim: İşte Kur'ân'dır. Erkân-ı sitte-i iman, erkân-ı hamse-i İslâm esas maksad-ı Kur'ân.

Der ikincisinde:"Fikir ve hayata ne vermiş?"

Dedim:Fikre tevhid, hayata istikamet.

Buna dair şahidim:

Der üçüncüsünde:"Mezâhim-i hazıra nasıl tedavi eder?"

Derim:Hurmet-i ribâ, hem vücub-u zekâtla.

88 İhlâs Sûresi, 112:1.

89 Hûd Sûresi, 11:112.