Esasat-ı Nuriye — Sayfa 355

Aksi halde yani dünya emellerine ve hayatına meftun olmuş ve sefahete dalmış veya acz ve fakrını hissetmez bir istiğna ve gurur haletine girmiş veya enaniyet, şan ü şeref hırsı ve siyaset sarhoşluğu içine gömülmüş olanlar, hakaik-i imaniyeyi aklen anlasalar bile vicdanen, kalben ve ruhen tefeyyüz edip hakiki istifade edemezler veya çok noksan ve sathî kalırlar.

Bediüzzaman Hazretlerinin şu ifadeleri şayan-ı dikkattir:

«Bir mevhibe-i İlahiye olan o esrar, halis bir niyet ile ve dünyadan ve huzuzat-ı nefsaniyeden tecerrüd etmek vesilesiyle o feyizler gelebilir.» (Mektubat sh: 70)

«Risale-i Nur,siyasetle alâkası olmadığından, siyasî bir kafa çabuk takdir edemiyor.» (Emirdağ Lâhikası-I sh: 223)

«Evet evet.. acz ve tevekkül ile, fakr ve iltica ile nur kapısı açılır, zulmetler dağılır.» (Mektubat sh: 26)

«Hakaik-i Kur'aniye nurdur, ziyadır. Tasannu', temelluk, tezellül zulmetleriyle birleşemiyor.» (Lem'alar sh: 44)

Bu misaller hayli çoğaltılabilir.

Risale-i Nur külliyatının kıymeti ve mümtaz hususiyetleri hakkında müellifi bulunan Bediüzzaman Hazretlerinin eserlerinde hayli beyan ve ifadeler vardır. Ezcümle:

«Risale-i Nur eczaları, bütün mühim hakaik-ı imaniye ve Kur'aniyeyi hattâ en muannide karşı dahi parlak bir surette isbatı, çok kuvvetli bir işaret-i gaybiye ve bir inayet-i İlahiyedir. Çünki hakaik-i imaniye ve Kur'aniye içinde öyleleri var ki en büyük bir dâhî telakki edilen İbn-i Sina, fehminde aczini itiraf etmiş, "Akıl buna yol bulamaz!" demiş.Onuncu Söz Risalesi, o zatın dehasıyla yetişemediği hakaikı avamlara da, çocuklara da bildiriyor.

Hem meselâ: Sırr-ı Kader ve cüz'-ü ihtiyarînin halli için, koca Sa'd-ı Taftazanî gibi bir allâme kırk-elli sahifede, meşhur "Mukaddemat-ı İsna Aşer" namıyla "Telvih" nam kitabında ancak hallettiği ve ancak havassa bildirdiği aynı mesaili, Kadere dair olan Yirmialtıncı Söz'de, İkinci Mebhas'ın iki sahifesinde tamamıyla, hem herkese bildirecek bir tarzda beyanı, eser-i inayet olmazsa nedir?