Esasat-ı Nuriye — Sayfa 75

bilâ-perva derim ki: (13) وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ اِلَّا فِى كِتَابٍ مُبِينٍ sırrıyla, Kur'ân'da elbette bu istikametli tefsirinin istikametine işaret var. Evet var. Kur'ân o tefsirine hususî bakıyor.

13  En'âm Sûresi, 6:59.

Çünkü, âyât-ı mühimmeden Sûre-i Hûd'daki (HAŞİYE)

HAŞİYE Hattâ Resul-i Ekrem (aleyhissalâtü vesselâm) ferman etmişki: شَيَّبَتْنِى سُورَةُ هُودٍ yani, sûre-i Hûd'daki فَاسْتَقِمْ كَمَا اُمِرْتَ âyeti beni ihtiyarlattırdı. Çünkü, ehemmiyeti azimdir; istikamet-i tâmmeyi emrediyor. (Tirmizî, Tefsîru Sûre 56:6)

(14) فَمِنْهُمْ شَقِىٌّ وَ سَعِيدٌ âyeti bulunan sayfanın karşısında

14 Hûd Sûresi, 11:105.

فَاسْتَقِمْ كَمَا اُمِرْتَ âyeti, fâ-yı atıf hariç olarak اِسْتَقِمْ كَمَا اُمِرْتَ makam-ı ebcedîsi bin üç yüz ikidir. Demek اِسْتَقِمْ deki emr-i has içinde bulunan hitab-ı âmmın hadsiz müstakim efradları içinde, o bin üç yüz iki tarihinde bir ferdin bir cihette istikamet emrinin imtisali bir hususiyet kazanacak. Demek on dördüncü asırda Kur'ân'dan iktibas edip, istikametsiz sakim yollar içinde sırat-ı müstakîmi gösterecek âsârı neşreden bir adamı, o hadsiz efrad içinde dahil ediyor.

Hem o istikametin bir hususiyeti var ki, tarihiyle işaret ediyor. Halbuki, o asırda şahsen istikamette mümtaz bir hususiyet kesb etmek çok uzaktır. Demek, şahsî istikamet değil. Öyleyse, o adamın teşebbüsüyle neşredilen esrar-ı Kur'âniye, o asırda istikamette imtiyaz kesb edecek.O adam şahsen gayr-ı müstakim olduğu halde, müstakimler içine ithali, o imtiyaza remzeder.» (Sikke-i Tasdik-i Gaybî sh: 163)

Şu halde müceddidin mesleğinde yapılacak değiştirme, hakikat-i ve istikameti tağyir ve tahrib mânâsını taşır.

Hatta (gelecek zât) diye haber verilen o büyük ve geniş devre mümessilleri, "Risale-i Nuru kendine hazır bir proğram yapacak"∫(Bak: Emirdağ Lâhikası-I sh: 266 p.1 ve Sikke-i Tasdik-i Gaybî sh: 9 p.2) şeklindeki beyandan anlaşılıyor ki, O geniş daire dahi Risale-i Nurun esasatını ve düsturlarını değiştirmeden tatbik edecek.>