Gençlik Rehberi — Sayfa 154

olan âyete dikkât et. Ne kadar ulvî, mu'cizane, beyan ettiğimiz muvâzeneyi ifade ederler.

Birinci âyet; Onbirinci Söz'de tafsilen o âyetin i'cazkârâne ve îcazkârâne ifade ettiği hakikatı, o söz'de beyan edildiğinden, onu oraya havale ederiz.

İkinci âyet ise; yalnız bir küçük işaretle göstereceğiz ki, ne kadar ulvî bir hakikatı ifade ediyor. Şöyle ki:

Şu âyet, mefhum-u muvafık ile şöyle ferman ediyor: "Ehl-i dalâletin ölmesiyle, semâvât ve zemin, onların üstünde ağlamıyorlar." Ve mefhum-u muhalif ile delâlet ediyor ki: "Ehl-i îmânın dünyadan gitmesiyle, semâvât ve zemin, onların üstünde ağlıyor." Yani: Ehl-i dalâlet, madem semâvât ve arzın vazifelerini inkâr ediyor. Manalarını bilmiyor. Onların kıymetlerini iskat ediyor. Sâni'lerini tanımıyor. Onlara karşı bir hakaret, bir adâvet ettiğinden elbette semâvât ve zemin, onlara ağlamak değil, belki onlara nefrin eder, onların gebermesiyle memnun olurlar.

Ve mefhum-u muhalif ile der: "Semâvât ve