Gençlik Rehberi — Sayfa 159

kazandıracak bir sermaye ve bir define ve bâki kemâlâtın cihazatını câmi bir hazine cihetiyle onu sevmek, muhafaza etmek, Cenâb-ı Hakk'ın hizmetinde istihdam etmek, yine o muhabbet bir cihette Mâbud'a aittir.

Hem gençliğin letafetini, güzelliğini; Cenâb-ı Hakk'ın lâtif, şirin, güzel bir nîmeti nokta-i nazarından istihsan etmek, sevmek, hüsn-ü istimâl etmek; şâkirâne bir nevi muhabbet-i meşruadır.

Hem baharı; Cenâb-ı Hakk'ın nurani esmâlarının en lâtif, güzel nakışlarının sahifesi ve Sâni-i Hakîm'in antika sanatının en müzeyyen ve şa'şaalı bir meşher-i sanatı olduğu cihetiyle mütefekkirâne sevmek, Cenâb-ı Hakk'ın esmâsını sevmektir.

Hem dünyayı; ahiretin mezraası ve Esmâ-i İlâhiye'nin âyinesi ve Cenâb-ı Hakk'ın mektubatı ve muvakkat bir misafirhanesi cihetinde sevmek, –nefs-i emmâre karışmamak şartıyla– Cenâb-ı Hakk'a ait olur.

Elhâsıl: Dünyayı ve ondaki mahlûkatı mâna-yı harfiyle sev. Mâna-yı ismiyle sevme. "Ne kadar güzel yapılmış!" de. "Ne kadar güzeldir." deme. Ve kalbin bâtınına, başka muhabbetlerin girmesine meydan verme. Çünkü, bâtın-ı kalb, âyine-i Samed'dir ve O'na mahsustur.