Gençlik Rehberi — Sayfa 204

düğmesine dokundum gibi birden o zulümat boşandı. Her taraf o lâmbanın nuru ile doldu. Herşeyin hakikatını gösterdi.

Baktım ki; o gördüğüm köprü, gayet muntazam yerde, ova içinde bir caddedir.

Ve sağ tarafımda gördüğüm mezar-ı ekber; baştan başa güzel, yeşil bahçelerle nuranî insanların taht-ı riyâsetinde ibâdet ve hizmet ve sohbet ve zikir meclisleri olduğunu fark ettim.

Ve sol tarafımda, fırtınalı, dağdağalı zannettiğim uçurumlar, şâhikalar ise; süslü, sevimli, câzibedâr olan dağların arkalarında azîm bir ziyafetgâh, güzel bir seyrangâh, yüksek bir nüzhetgâh bulunduğunu hayal-meyal gördüm.

Ve o müthiş canavarlar, ejderhalar zannettiğim mahluklar ise; mûnis deve, öküz, koyun, keçi gibi hayvânât-ı ehliye olduğunu gördüm.

"Elhamdülillahi alâ nur-il iman" diyerek

âyet-i kerimesini okudum, o vâkıadan ayıldım.