Gençlik Rehberi — Sayfa 233

asliyesi, nihâyetsiz makasıda müteveccih vezâifini görüp, acz ve fakr ve kusurunu ubûdiyet suretinde ilân etmek ve küllî nazarıyla mevcudatın tesbihatını müşâhede ederek şehâdet etmek ve nîmetler içinde imdâdât-ı Rahmaniye'yi görüp şükretmek ve masnuatta kudret-i Rabbaniye'nin mu'cizâtını temâşâ ederek, nazar-ı ibretle tefekkür etmektir.

Ey dünyaperest ve hayat-ı dünyeviyeye âşık ve sırr-ı ahsen-i takvimden gâfil insan! Şu hayat-ı dünyeviyenin hakikatını bir vâkıa-i hayâliyede Eski Said görmüş. O'nu Yeni Said'e döndürmüş olan şu vâkıa-i temsiliyeyi dinle:

Gördüm ki, ben bir yolcuyum. Uzun bir yola gidiyorum, yâni gönderiliyorum. Seyyidim olan zât, bana tahsis ettiği altmış altından, tedricen birer miktar para veriyordu. Ben de sarfedip pek eğlenceli bir hana geldim. O handa bir gece içinde on altını kumaramumara, eğlencelere ve şöhret perestlik yoluna sarfettim. Sabahleyin elimde hiç bir para kalmadı. Bir ticaret edemedim. Gideceğim yer için bir mal alamadım. Yalnız o paradan bana kalan elemler, günahlar ve eğlencelerden gelen yaralar, bereler, kederler benim elimde kalmıştı. Birden ben o hazîn hâlette iken orada bir adam peyda oldu. Bana dedi: