Hakikat Nurları kitabının 32. sayfası — Beşinci Kelime bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

mülküsün, hem memlûküsün, hem mülkünde çalışıyorsun. Şu kelime, şöyle şifalı bir müjde veriyor ve diyor:

Ey insan! Sen kendini, kendine mâlik sayma. Çünkü sen kendini idare edemezsin, o yük ağırdır. Kendi başına muhafaza edemezsin, belâlardan sakınıp, levâzımatını yerine getiremezsin. Öyle ise beyhûde ızdıraba düşüp azab çekme, mülk başkasınındır. O Mâlik, hem Kadîr'dir, hem Rahîm'dir. Kudretine istinad et, rahmetini ittiham etme. Kederi bırak, keyfini çek. Zahmeti at, safâyı bul.

Hem der ki; mânen sevdiğin ve alâkadar olduğun ve perişâniyetinden müteessir olduğun ve ıslah edemediğin şu kâinât, bir Kadîr-i Rahîm'in mülküdür. Mülkü sahibine teslim et, O'na bırak; cefasını değil, safâsını çek. O hem Hakîm'dir, hem Rahîm'dir. Mülkünde istediği gibi tasarruf eder, çevirir. Dehşet aldığın zaman, İbrahim Hakkı gibi "Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler." de, pencerelerden seyret, içlerine girme.

BEŞİNCİ KELİME:

وَ لَهُ الْحَمْدُ

Yâni, hamd ve senâ, medih ve minnet O'na mahsustur, O'na lâyıktır. Demek nîmetler O'nundur ve O'nun hazinesinden çıkar. Hazine ise,

Hakikat Nurları — Sayfa 32

Hakikat Nurları uygulamada, çevrimdışı