Mahremdir

Mahremdir

(Şimdilik Medresetü'z-Zehrâ erkânlarına mahsustur.)

İhtiyar kadınlara ehemmiyetli bir müjde ve bekâr ve mücerret kalmak isteyen genç kızlara bir ihtar:

Hadîs-i şerifte

gösteriyor ki; âhirzamanda kuvvetli îman, ihtiyar kadınlarda bulunur ki,"Dindar ihtiyar kadınların dinine tâbî olun."diye hadîs ferman etmiş. Hem Risale-i Nur'un dört esasından bir esası"şefkat"tir.Ve kadınlar şefkat kahramanı bulunmasından, hatta en korkağı da kahramancasına ruhunu yavrusuna feda eder.

Ve bu zamanda o kıymettâr valideler ve hemşireler, büyük bir hâdise ile karşılaşıyorlar. Mahremce ve ifşası münâsip olmayan bir hakikat-ı fıtriyesini, Nur Şakirdlerinden mücerret kalmak isteyen veya mecbur kalan kızlar

kısmına beyan etmek lâzım gelir diye, ruhuma ihtar edildi. Ben de derim ki:

Kızlarım, hemşirelerim! Bu zaman, eski zamana benzemiyor. Terbiye-i İslâmiye yerine terbiye-i medeniye, yarım asra yakın hayât-ı içtimâiyemize yerleştiği için, bir erkek bir kadını ebedî bir refika-i hayat ve saâdet-i hayât-ı dünyeviyeye medar ve sâir günahlardan kendini muhafaza etmek için almak lâzım gelirken; o bîçare zaîfeyi dâim tahakküm altında, yalnız dünyevî, muvakkat gençliğinde sever. Ona verdiği rahatın bazı on misli onu zahmetlere sokar. Eğer şer'an"küfüv"tâbir edilen birbirine denk olmazsa; hukuk-u şer'iye nazara alınmadığından, hayatı daima azap içinde geçer. Kıskançlık da müdahale ederse daha berbat olur. İşte bu izdivaca sevk eden üç sebep var:

BİRİNCİSİ:Tenâsülün devamı için hikmet-i İlâhiyece, o fıtrî hizmete bir ücret olarak, bir fıtrî meyil ve şevk vermiş. Halbuki o zevk, on dakikada bir lezzet verse de, eğer meşru ise, erkek bir saat meşakkat çekebilir. Fakat kadın, on dakikalık o zevk için on ay çocuğu kendi vücûdunda zahmetini çekmekle, on sene çocuğun hayatına yardımla meşakkat çeker. Demek o on dakikalık fıtrî meyl, bu uzun meşakkatlere sevk ettiği için ehemmiyeti