Hanımlar Rehberi — Sayfa 113

Emirdağı'nın Mânidar Bir Hatırası

Beş seneden beri teneffüs için Emirdağı'nın etrafında faytonla gezdiğim zaman, garip bir tarzda, bir yaşından yedi yaşına kadar küçücük çocuklar, valide ve pederlerine karşı gösterdikleri alâkadan ziyade bir iştiyak ile faytonuma koşup elime sarılıyorlardı. Hatta bir iki defa fayton altına düşüp, hârika bir tarzda zarar görmeden kurtuldular. Hatta hiç beni görmeyen, bilmeyen bir ve iki, üç yaşında çocuklar; yalın ayak, dikenler içinde koşa koşa faytona yetişiyorlar, büyük adamlar gibi temenna edip "Elinizi öpelim." derlerdi.

Bu hale hem ben, hem kardeşlerim ve görenler hayret ediyorduk. Bu hal bir mahalleye mahsus değil. Her tarafta hatta köylerinde aynı hal devam ediyordu.

Beni aldatmayan bir hatıra-i hakikat ile, benim ve arkadaşlarımın kanaatimiz geldi ki; bu masum taifenin masumiyetleri cihetiyle, sevk-i fıtrî denilen bir hiss-i kable'l-vukû ile, Risale-i Nurun bu memlekette masum çocuklara ve