Hanımlar Rehberi — Sayfa 59

hârikulâde ve örf ve muamelât-ı zâhiriye fevkinde, sırf kaderin hükmüyledir ki, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, o hükm-ü kadere inkıyad göstermiştir ve mecbur olmuştur. Nefis arzusuyla değildir.

Şu kader hükmünün de ehemmiyetli bir hükm-ü şer'î ve mühim bir hikmet-i âmmeyi ve şümûllü bir maslahât-ı umumiyeyi tazammun eden

âyet-i kerîmesinin işaretiyle: Büyüklerin küçüklere "oğlum" demeleri, zıhar meseleleri gibi, yani karısına "anam gibisin" dese, haram olduğu gibi değildir ki; ahkâm onunla değişsin. Hem büyüklerin raiyetlerine ve peygamberlerin ümmetlerine pederâne nazar ve hitapları, vazife-i risâlet itibariyledir, şahsiyet-i insaniye itibariyle değildir ki; onlardan zevce almak uygun düşmesin.

İkinci bir tabakanın hisse-i fehmi şudur ki:

Bir büyük âmir, raiyetine pederâne bir şefkat ile bakar. Eğer o âmir, zâhirî ve bâtınî bir padişah-ı ruhanî olsa; merhameti, pederin yüz defa şefkatinden ileri gittiği için, raiyetinin efradı, onun hakikî evlâdı gibi, ona peder nazarıyla bakarlar. Peder nazarı ise, zevc