Haşir Risalesi kitabının 12. sayfası — Beşinci Suret bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

ışığını, belki zayıf bir gölgesini, bir anda bakıp doymadan gidiyor.

Demek, bir seyrangâh-ı dâimîye gidiliyor...

BEŞİNCİ SÛRET

Bak! Bu işler içinde görünüyor ki, o misilsiz zâtın pek büyük bir şefkati vardır. Çünkü, her musîbetzedenin imdâdına koşturuyor. Her suale ve matlûba cevap veriyor. Hatta bak! En ednâ bir hâcet, en ednâ bir raiyetten görse, şefkatle kaza ediyor. Bir çobanın bir koyunu, bir ayağı incinse, ya merhem, ya baytar gönderiyor.

Şimdi gel gidelim, şu adada büyük bir içtimâ var. Bütün memleket eşrâfı orada toplanmışlar. Bak! Pek büyük bir nişanı taşıyan bir Yâver-i Ekrem bir nutuk okuyor. O şefkatli Padişah'ından bir şeyler istiyor. Bütün ahâli: "Evet, evet biz de istiyoruz." diyorlar. O'nu tasdik ve te'yid ediyorlar. Şimdi dinle, bu Padişah'ın sevgilisi diyor ki:

"Ey bizi nîmetleriyle perverde eden sultânımız! Bize gösterdiğin nümûnelerin ve gölgelerin asıllarını, menbâlarını göster. Ve bizi makarr-ı saltanatına celbet. Bizi bu çöllerde mahvettirme. Bizi huzuruna al. Bize merhamet et. Burada bize tattırdığın lezîz nîmetlerini

Haşir Risalesi — Sayfa 12

Haşir Risalesi uygulamada, çevrimdışı