Haşir Risalesi — Sayfa 58

Hiç mümkün müdür ki, bütün mevcudatı güneşlerden, ağaçlardan zerrelere kadar emirber nefer hükmünde teshir ve idare eden bir haşmet-i Rubûbiyet, şu misafirhane-i dünyada muvakkat bir hayat geçiren perişan fâniler üstünde dursun.. sermedî, bâki bir daire-i haşmet ve ebedî, âlî bir medâr-ı Rubûbiyet'i îcad etmesin!

Evet şu kâinatta görünen mevsimlerin değişmesi gibi haşmetli icraat.. ve seyyâratın tayyare-misâl hareketleri gibi azametli harekât..ve Arz'ı insana beşik, Güneş'i halka lamba yapmak gibi dehşetli teshirât.. ve ölmüş, kurumuş Küre-i Arz'ı diriltmek, süslendirmek gibi geniş tahvilât gösteriyor ki; perde arkasında böyle muazzam bir Rubûbiyet var; muhteşem bir saltanatla hükmediyor. Böyle bir saltanât-ı Rubûbiyet, kendine lâyık bir raiyet ister ve şâyeste bir mazhar ister.

Halbuki görüyorsun, mahiyetçe en câmi' ve mühim raiyeti ve bendeleri, şu misafirhane-i dünyada perişan bir surette muvakkaten toplanmışlar. Misafirhane ise, her gün dolar, boşanır.

Hem bütün raiyet, tecrübe-i hizmet için şu meydân-ı imtihanda muvakkaten bulunuyorlar. Meydan ise, her saat tebeddül eder.