Haşir Risalesi — Sayfa 73

en niyazdar bir meyvesi yaratıp, kendine muhatab ittihaz ederek her şeyi ona musahhar kılmakla, insana bu kadar ehemmiyet verdiğini gösteren bir Kadîr-i Rahîm, bir Alîm-i Hakîm; Kıyamet'i getirmesin! Haşri yapmasın ve yapamasın! Beşeri ihyâ etmesin veya edemesin! Mahkeme-i Kübrâ'yı açamasın! Cennet ve Cehennem'i yaratamasın! Hâşâ ve kellâ!..

Evet, şu âlemin Mutasarrıf-ı Zîşan'ı, her asırda, her senede, her günde bu dar, muvakkat rûy-i zeminde Haşr-i Ekber'in ve meydân-ı Kıyamet'in pek çok emsâlini ve nümûnelerini ve işârâtını îcad ediyor.

Ezcümle: Haşr-i baharîde görüyoruz ki, beş altı gün zarfında küçük ve büyük hayvânât ve nebâtâttan üç yüz binden ziyade envâı haşredip neşrediyor. Bütün ağaçların, otların köklerini ve bir kısım hayvanları aynen ihyâ edip iade ediyor. Başkalarını ayniyet derecesinde bir misliyet suretinde îcad ediyor. Halbuki, maddeten farkları pek az olan tohumcuklar o kadar karışmışken, kemâl-i imtiyaz ve teşhis ile o kadar sür'ât ve vüs'ât ve sühûlet içinde kemâl-i intizam ve mîzan ile altı gün veya altı hafta zarfında ihyâ ediliyor. Hiç kabil midir ki, bu işleri yapan Zât'a bir şey ağır gelebilsin, semâvât ve Arz'ı altı günde halkedemesin, insanı bir sayha ile haşredemesin! Hâşâ!..