Haşir Risalesi — Sayfa 79

mezraadır. Mahşer ise bir beyderdir, harmandır. Cennet, Cehennem ise birer mahzendir.

ONUNCU HAKİKAT

Bâb-ı Hikmet, İnâyet, Rahmet, Adâlettir. İsm-i Hakîm, Kerîm, Âdil, Rahîm'in cilvesidir.

Hiç mümkün müdür ki, şu bekâsız misafirhane-i dünyada ve şu devamsız meydân-ı imtihanda ve şu sebatsız teşhirgâh-ı Arz'da; bu derece bâhir bir hikmet, bu derece zâhir bir inâyet ve bu derece kâhir bir adâlet ve bu derece vâsi' bir merhametin âsârını gösteren Mâlikü'l-Mülk-i Zülcelâl'in dâire-i memleketinde ve âlem-i mülk ve melekûtunda dâimî meskenler, ebedî sâkinler, bâki makamlar, mukîm mahlûklar bulunmayıp şu görünen hikmet, inâyet, adâlet, merhametin hakikatları hiçe insin!..

Hem, hiç kâbil midir ki, O Zât-ı Hakîm, şu insanı bütün mahlûkat içinde kendine küllî muhatab ve câmi' bir âyine yapıp bütün hazâini rahmetinin müştemilâtını ona tattırsın, hem tarttırsın, hem tanıttırsın, kendini bütün esmâsıyla ona bildirsin, onu sevsin ve sevdirsin.. sonra, o bîçare insanı o ebedî memleketine göndermesin! O dâimî saâdetgâha davet edip mes'ud etmesin!..