Yedinci Suret

raiyet ister. Halbuki görüyorsun, bütün raiyet bu misafirhanede toplanmışlar. Misafirhane ise her gün dolar, boşanır. Hem bütün raiyet manevra için bu meydân-ı imtihanda bulunuyorlar. Meydan ise, her saat tebdil ediliyor. Hem bütün raiyet, Padişah'ın kıymettâr ihsânâtının nümûnelerini ve hârika san'atlarının antikalarını sergilerde temâşâ etmek için şu teşhirgâhta birkaç dakika durup seyrediyorlar. Meşher ise, her dakika tahavvül ediyor. Giden gelmez, gelen gider.

İşte bu hal, şu vaziyet kat'î gösteriyor ki:Şu misafirhane ve şu meydan ve şu meşherlerin arkasında dâimî saraylar, müstemir meskenler, şu nümûnelerin ve suretlerin hâlis ve yüksek asıllarıyla dolu bağ ve hazineler vardır.

Demek burada çabalamak onlar içindir. Şurada çalıştırır, orada ücret verir. Herkesin istidadına göre orada bir saadeti var...

YEDİNCİ SÛRET

Gel, bir parça gezelim. Şu medenî ahâli içinde ne var, ne yok görelim.

İşte bak! Her yerde, her köşede, müteaddit fotoğraflar kurulmuş, suret alıyorlar. Bak, her yerde müteaddit kâtipler oturmuşlar, bir şeyler yazıyorlar. Her şeyi kaydediyorlar. En

ehemmiyetsiz bir hizmeti, en âdi bir vukuâtı zabtediyorlar. Hâ!.. Şu yüksek dağda Padişah'a mahsus bir büyük fotoğraf kurulmuş ki

(Hâşiye): Şu Sûret'in işaret ettiği manaların bir kısmı Yedinci Hakikat'te beyan edilmiş. Yalnız, burada Padişah'a mahsus bir büyük fotoğraf işareti ve hakikatı "Levh-i Mahfûz" demektir. Levh-i Mahfûz'un tahakkuk-u vücûdu Yirmialtıncı Söz'de şöyle isbat edilmiş ki: Nasıl küçük küçük cüzdanlar, büyük bir kütüğün vücûdunu ihsas eder ve küçük küçük senedler, bir defter-i kebîrin bulunduğunu iş'ar eder ve küçük kesretli tereşşuhatlar, büyük bir su menbâını işmâm eder. Aynen öyle de, küçük küçük cüzdanlar hükmünde; hem birer küçük Levh-i Mahfûz manasında; hem büyük Levh-i Mahfûz'u yazan kalemden tereşşuh eden küçük küçük noktalar suretinde olan benî-beşerin kuvve-i hâfızaları, ağaçların meyveleri, meyvelerin çekirdekleri, tohumları; elbette bir hâfıza-i kübrâyı, bir defter-i ekberi, bir Levh-i Mahfûz-u Âzam'ı ihsas eder, iş'ar eder ve isbat eder. Belki, keskin akıllara gösterir...

; bütün bu yerlerde ne cereyan eder, suretini alıyorlar. Demek O Zât emretmiş ki, mülkünde cereyan eden bütün muâmele ve işler zabtedilsin. Demek oluyor ki,O Zât-ı Muazzam bütün hâdisâtı kaydettirir, suretini alır. İşte, şu dikkatli hıfz ve muhafaza, elbette bir muhasebe içindir.

Şimdi, en âdi raiyetin en âdi muâmelelerini ihmal etmeyen bir Hâkim-i Hafîz, hiç