Altıncı Deva

Sana"Vâ esefâ! Vâ hasretâ!"dedirten, eski zamanda geçirdiğin lezzetli ve safalı o hallerdir ki; zevalleriyle, senin ruhunda daimî bir elem irsiyet bırakıp, ne vakit düşünsen, o elem yine deşiliyor, esef ve hasret akıtıyor.

Mâdem bir günlük gayr-ı meşrû lezzet, bazen bir sene manevî elem çektiriyor. Ve muvakkat bir günlük hastalıkla gelen elem, çok günler manevî lezzet-i sevapla beraber, zevalindeki halâs ve kurtulmaktan gelen manevî lezzet vardır. Senin başındaki şimdilik bu muvakkat hastalığın neticesi ve içyüzündeki sevabı düşün,"Bu da geçer, yâ Hû!" de,şekvâ yerinde şükret.

ALTINCI DEVÂ

(Hâşiye): Fıtrî bir surette bu Lem'a tahattur ettiğinden, altıncı mertebede iki devâ yazılmış. Fıtrîliğine ilişmemek için öylece bıraktık, belki bir sır vardır diye değiştirmedik.

Ey dünya zevkini düşünüp hastalıktan ıztırap çeken kardeşim!

Bu dünya eğer dâimî olsaydı.. ve yolumuzda ölüm olmasaydı.. ve firak ve zevalin rüzgârları esmeseydi.. ve musibetli, fırtınalı istikbalde manevî kış mevsimleri olmasaydı;