Beşinci Nükte

"Kardeşim, sen bunun gibi yapma. Bütün kuvvetini bu saate karşı tahşid et. Rahmet-i İlâhiye'yi ve mükâfât-ı uhreviyeyi ve fâni ve kısa ömrünü, uzun ve bâki bir surete çevirdiğini düşün. Bu acı şekvâ yerinde ferahlı bir şükret."

O da tamamıyla bir ferah alarak; "Elhamdülillah" dedi, "Hastalığım ondan bire indi."

BEŞİNCİ NÜKTE

Üç mes'eledir.

Birinci Mes'ele:Asıl musibet ve muzır musibet, dine gelen musibettir. Musibet-i diniyeden her vakit dergâh-ı İlâhiyeye iltica edip feryad etmek gerektir.

Fakat dinî olmayan musibetler, hakikat noktasında musibet değildirler. Bir kısmı ihtâr-ı Rahmânî'dir. Nasılki çoban, gayrın tarlasına tecavüz eden koyunlarına taş atıp, onlar o taştan hissederler ki; zararlı işten kurtarmak için bir ihtardır, memnunâne dönerler. Öyle de,çok zâhirî musibetler var ki; İlahî birer ihtar, birer îkazdır ve bir kısmı keffâretü'zzünûbdur ve bir kısmı gafleti dağıtıp, beşerî olan aczini ve zaafını bildirerek bir nev'i huzur vermektir.

Musibetin hastalık olan nev'i, sâbıkan geçtiği gibi; o kısım, musibet değil, belki bir iltifât-ı

Rabbânî'dir, bir tathirdir. Rivayette vardır ki:

"Ermiş bir ağacı silkmekle nasıl meyveleri düşüyor, sıtmanın titremesinden günahlar öyle dökülüyor."

Hazret-i Eyyub Aleyhisselâm münâcâtında, istirahat-ı nefs için duâ etmemiş. Belki zikr-i lisanî ve tefekkür-ü kalbîye mâni olduğu zaman, ubûdiyet için şifâ taleb eylemiş.

Biz, o münâcât ile birinci maksadımız, günahlardan gelen mânevî, ruhî yaralarımızın şifâsını niyet etmeliyiz.

Maddî hastalıklar için, ubûdiyete mâni olduğu zaman iltica edebiliriz. Fakat muterizâne, müştekiyâne bir surette değil, belki mütezellilane ve istimdatkârâne iltica edilmeli.Mâdem O'nun Rubûbiyetine razıyız, o Rubûbiyeti noktasında verdiği şeye rıza lâzım.

Kaza ve kaderine itirazı işmam eder bir tarzda "Ah!", "Of!" edip şekvâ etmek; bir nev'i kaderi tenkiddir, rahîmiyetini ittihamdır. Kaderi tenkid eden, başını örse vurur, kırar. Rahmeti ittiham eden, rahmetten mahrum kalır. Kırılmış el ile intikam almak için o eli istimâl etmek, nasıl kırılmasını tezyid ediyor; öyle de, musibete giriftâr olan adam, itirazkârâne şekvâ ve merakla onu karşılamak, musibeti ikileştiriyor.