Hastalar Risalesi — Sayfa 22

Farzı, mümkün olduğu kadar yerine getiren bir hasta, sabır ve tevekkül ile ve farzlarını yerine getirmekle, o ağır hastalık zamanında sâir sünnetlerin yerini, hem hâlis bir surette, hastalık tutar.

Hem hastalık, insandaki aczini, zaafını ihsas eder. O aczin lisanıyla ve zaafın diliyle, hâlen ve kàlen bir duâ ettirir. Cenâb-ı Hak, insana hadsiz bir acz ve nihâyetsiz bir zaaf vermiş.. tâ ki; daimî bir surette dergâh-ı İlâhiye'ye iltica edip niyaz etsin, duâ etsin.

Yani, "Eğer duânız olmazsa ne ehemmiyetiniz var?" Âyetin sırrıyla, insanın hikmet-i hilkati ve sebeb-i kıymeti olan samimî duâ ve niyazın bir sebebi hastalık olduğundan, bu nokta-i nazardan şekvâ değil, Allah'a şükretmek ve hastalığın açtığı duâ musluğunu, afiyeti kesbetmekle kapamamak gerektir.

ONÜÇÜNCÜ DEVÂ

Ey hastalıktan şekvâ eden bîçâre adam!

Hastalık bazılara ehemmiyetli bir definedir, gayet kıymettar bir hediye-i İlâhiye'dir. Her hasta, kendi hastalığını o nev'iden tasavvur edebilir.