Hastalar Risalesi — Sayfa 52

düşüncesiyle, kendi istirahatı için değil, belki ubûdiyet-i İlâhiye için demiş: "Ya Rab! Zarar bana dokundu, lisânen zikrime ve kalben ubûdiyetime halel veriyor." diye münâcât edip, Cenâb-ı Hak o hâlis ve sâfi, garazsız, lillah için o münâcâtı gayet hârika bir surette kabul etmiş. Kemâl-i âfiyetini ihsan edip envâ-ı merhametine mazhar eylemiş.

İşte bu Lem'a'da"Beş Nükte"var.

BİRİNCİ NÜKTE

Hazret-i Eyyub Aleyhisselâm'ın zâhirî yara hastalıklarının mukabili, bizim bâtınî ve ruhî ve kalbî hastalıklarımız vardır. İç dışa, dış içe bir çevrilsek, Hazret-i Eyyub'dan daha ziyâde yaralı ve hastalıklı görüneceğiz. Çünkü işlediğimiz herbir günah, kafamıza giren her bir şüphe, kalb ve ruhumuza yaralar açar.

Hazret-i Eyyub Aleyhisselâm'ın yaraları, kısacık hayat-ı dünyeviyesini tehdit ediyordu. Bizim mânevî yaralarımız, pek uzun olan hayat-ı ebediyemizi tehdit ediyor. O münâcât-ı Eyyubiye'ye, o Hazretten bin defa daha ziyâde muhtacız.

Bâhusus, nasıl ki o Hazretin yaralarından neş'et eden kurtlar, kalb ve lisanına ilişmişler; öyle de, bizleri, günahlardan gelen yaralar ve