Hizmet Düsturları — Sayfa 488

Kim Allah'ı bırakıp da şeytanı bir dost edinirse, gerçekten açık bir ziyana düşmüştür.(Nisa 119)

Kur'ân-ı Kerîm'de arkadaşlık ve dostluk kavramları benzer şekilde zikredilmekle birlikte daha geniş boyutuyla da ele alınır. Allah'ın insanlara dost olması, insanın Allah'a dost olması, insanın şeytanı dost edinmesi ve iyilerle kötülerin birbirlerini dost edinmelerine dair pek çok ayet vardır.

Bu doğrultuda iman edenlerden Allah'a karşı gelmekten sakınmaları ve doğru kimselerle beraber olmaları istenir. (Tevbe, 9/119)

Müminleri bırakıp da kâfirleri dost edinmeleri yasaklanır. (Nisa, 4/144)

Muttakilerden başka dostların birbirine düşman olacağı belirtilen kıyamet günü (Zuhruf, 43/67) pişmanlık içerisinde ellerini ısırarak "keşke falanı dost edinmeseydim" (Furkan, 25/27–28) dememesi için insanoğlu uyarılır.Zira müminlerin gerçek dostu Allah Teâlâ, Rasûlü ve Allah'ın emirlerine boyun eğerek namazı kılan, zekâtı veren müminlerdir. (Maide, 5/55)

Allah'ın dostlarına hiçbir korku olmadığı gibi onlar üzülmeyeceklerdir de. (Yunus, 10/62)

Allah'ı bırakıp şeytanı dost edinenler ise hiç şüphesiz apaçık bir hüsrana düşmüşlerdir. (Nisa, 4/119)

Rivayette işaret edildiği üzere dünyada edinilecek iyi bir arkadaş ahirette saadete vesile; kötü arkadaş ise hüsrana neden olacaktır.

Arkadaş seçiminin kıyamet günündeki etkisini vurgulayan "O gün Allah'a karşı gelmekten sakınanlar dışında, dostlar birbirine düşman olurlar" (Zuhruf, 43/67) ayetiyle ilgili olarak Kurtubi'nin Tefsir'inde şöyle bir rivayet nakledilir:

İki mümin ve iki kâfir dost vardır. Müminlerden birisi ölür ve Rabbinin huzuruna vardığında "Rabbim filan kişi bana, sana ve Rasûlü'ne itaati emrediyordu. İyiliği emrediyor, kötülükten alıkoyuyordu. Benim senin huzuruna çıkacağımı söylüyordu. Rabbim benden sonra onu saptırma, beni hidayete eriştirdiğin gibi onu da hidayete eriştir. Bana kereminden lütfettiğin gibi ona da lütfet" der.

Nihayet diğer mümin arkadaşı da vefat edince, Allah her ikisini bir araya getirir ve birbirlerini övmelerini ister. İkisinin de birbirlerinden hayırla bahsetmeleri üzerine Yüce Allah, "Ne güzel dost, ne güzel kardeş ve ne güzel arkadaş!" buyurur.

Kâfirlerden birisi ölünce ise "Rabbim filan kişi bana, sana itaati, Rasûlü'ne itaati yasaklıyor, kötülüğü emrediyor, beni iyilikten alıkoyuyordu. Senin huzuruna çıkmayacağımı söylüyordu. Rabbim senden dileğim; benden sonra onu hidayete eriştirme, beni saptırdığın gibi onu da saptır. Beni hakir düşürdüğün gibi, onu da hakir kıl."