Hutbe-i Şamiye — Sayfa 103

olan bu uhrevî ve sırf dinî cemaate intisab ile teşerrüf edecek, yoksa şeref vermeyecektir. Bir katre, bahr-ı ummanı tezyid edemez. Hem de bir günah-ı kebîre ile îmandan çıkmadığı gibi, Şems garbdan tulû' etmediğinden tövbenin kapısı da açıktır. Bir desti müteneccis su, bir denizi tencis etmediği gibi, kendi de temizlendiğinden şimdi bu nümûne-i ittihada intisab eden adama şartımız olan Sünnet-i Nebeviyeyi (Aleyhissalâtü Vesselâm) ihyâ ve evâmirine imtisal ve nevâhiden içtinab ve asayişe ilişmemek –elinden gelse– azm-i kat'î ile dâhil olan bâzı meçhulü'l-hâl olanlar bu hakikat-ı âliyeyi lekedar etmez. Zira kendi lekedar olsa da, îmanı mukaddestir. Râbıta da îmandır. Bu ünvan-ı mukaddese böyle bahane ile leke sürmek; İslâmiyet'in kıymet ve ulviyetini bilmemekle beraber, kendini ahmaku'n-nâs ilân etmektir. Nümûne-i ittihad olan cemaatimize –sâir cem'iyât-ı dünyeviyeye kıyasen– leke sürmeyi, ta'riz etmeyi cemi' kuvvetimizle reddederiz. İstifsar tarîkiyle bir itirazları olursa cevaba hazırız. İşte meydan...

Benim dâhil olduğum cemaat burada