Hutbe-i Şamiye — Sayfa 73

İşte kâinat içinde maddî ve mânevî bütün bu silsileler, îmansız ehl-i dalâlete hücum ediyor, tehdid ediyor, korku veriyor; kuvve-i mâneviyesini zîr ü zeber ediyor. Ehl-i îmana değil tehdid ve korkutmak belki sevinç ve saadet, ünsiyet ve ümit ve kuvvet veriyor. Çünkü ehl-i îman, îman ile görüyor ki, o hadsiz silsileleri, maddî ve mânevî şimendiferleri, seyyar kâinatları mükemmel intizam ve hikmet dâiresinde birer vazifeye sevkeden bir Sâni'-i Hakîm onları çalıştırıyor. Zerre miktar vazifelerinde şaşırmıyorlar, birbirine tecavüz edemiyorlar. Ve kâinattaki kemâlat-ı san'ata ve tecelliyât-ı cemâliyeye mazhar olduklarını görüp kuvve-i mâneviyeyi tamamıyla eline verip, saadet-i ebediyenin bir nümûnesini îman gösteriyor.

İşte ehl-i dalâletin îmansızlıktan gelen dehşetli elemlerine ve korkularına karşı hiçbir şey, hiçbir fen, hiçbir terakkiyât-ı beşeriye buna karşı bir teselli veremez, kuvve-i mâneviyeyi temin edemez. Cesareti zîr ü zeber olur. Fakat muvakkat gaflet perde çeker, aldatır.