Hutbe-i Şamiye — Sayfa 91

Biz muhabbet fedaileriyiz, husûmete vaktimiz yoktur. Cumhuriyet ki, {(Hâşiye): O zaman Meşrutiyet, şimdi o kelime yerine Cumhuriyet konulmuş.} adalet ve meşveret ve kanunda inhisâr-ı kuvvetten ibarettir. Onüç asır evvel şeriat-ı garrâ teessüs ettiğinden, ahkâmda Avrupa'ya dilencilik etmek, dîn-i İslâm'a büyük bir cinayettir ve şimale müteveccihen namaz kılmak gibidir. Kuvvet kanunda olmalı. Yoksa istibdat tevzi olunmuş olur.

hâkim ve âmir-i vicdanî olmalı. O da mârifet-i tam ve medeniyet-i âmm veyahut dîn-i İslâm namıyla olmalı. Yoksa istibdat dâima hükümfermâ olacaktır.

İttifak hüdâdadır, heva ve heveste değil.

İnsanlar hür oldular amma yine abdullahtırlar. Herşey hür oldu, şeriat da hürdür, meşrûtiyet de. Mesâil-i şeriatı rüşvet vermeyeceğiz. Başkasının kusuru, insanın kusuruna sened ve özür olamaz.

Ye's, mâni'-i herkemâldir. "Neme lâzım, başkası düşünsün." istibdatın yadigârıdır.