Konuşan yalnız hakikattır

Konuşan Yalnız

Hakikattır

Risale-i Nur'da isbat edilmiştir ki, bazen zulüm içinde adâlet tecelli eder. Yani insan bir sebeble, bir haksızlığa, bir zulme maruz kalır, başına bir felâket gelir, hapse de mahkûm olur, zindana da atılır. Bu sebep haksız olur, bu hüküm bir zulüm olur. Fakat bu vâkıa, adâletin tecellisine bir vesile olur. Kader-i İlâhî, başka bir sebepten dolayı cezaya, mahkûmiyete istihkak kesbetmiş olan kimseyi, bu defa bir zâlim eliyle cezaya çarptırır, felâkete düşürür. Bu, adâlet-i İlâhînin bir nevi tecellisidir.

Ben şimdi düşünüyorum; yirmisekiz senedir, vilâyet vilâyet, kasaba kasaba dolaştırılıyor, mahkemeden mahkemeye sevk ediliyorum. Bu zâlimâne işkenceleri yapanların bana atfettikleri suç nedir? Dîni siyasete âlet yapmak mı? Fakat niçin bunu tahakkuk ettiremiyorlar? Çünkü, hakîkat-ı halde böyle bir şey yoktur. Bir mahkeme aylarca, senelerce suç bulup da beni mahkûm etmeye uğraşıyor. O bırakıyor, diğer bir mahkeme aynı mes'eleden dolayı beni tekrar muhakeme altına alıyor. Bir

müddet de o uğraşıyor, beni tazyik ediyor, türlü türlü işkencelere maruz kılıyor. O da netice elde edemiyor, bırakıyor. Bu defa bir üçüncüsü yakama yapışıyor. Böylece musibetten musibete, felâketten felâkete sürüklenip gidiyorum. Yirmisekiz sene ömrüm böyle geçti. Bana isnad ettikleri suçun aslı ve esası olmadığını nihâyet kendileri de anladılar.

Onlar, bu ittihamı kasden mi yaptılar; yoksa bir vehme mi kapıldılar? İster kasıt olsun, ister vehim olsun; benim böyle bir suçla münasebet ve alâkam olmadığını kemâl-i kat'iyyetle yakînen ve vicdanen biliyorum ya... Dîni, siyasete âlet edecek bir adam olmadığımı bütün insaf dünyası da biliyor ya... Hatta, beni bu suçla ittiham edenler de biliyorlar ya... O halde neden bana bu zulmü yapmakta ısrar edip durdular? Neden ben suçsuz ve masum olduğum halde böyle devamlı bir zulme ve muannid bir işkenceye mâruz kaldım? Neden bu musibetlerden kurtulamadım? Bu ahvâl adâlet-i İlâhiye'ye muhalif düşmez mi?

Bir çeyrek asırdır bu suallerin cevaplarını bulamıyordum. Bana zulüm ve işkence yaptıklarının hakikî sebebini şimdi bildim. Ben kemâl-i teessürle söylerim ki: Benim suçum, hizmet-i Kur'âniyemi maddî ve mânevî terakkiyatıma, kemâlâta âlet yapmakmış.