İman Hakikatleri — Sayfa 141

Bu hasta gönüller çoktan perişan;

Varsa sende eğer Lokman'dan nişan;

Bir şifa sun, gel ey mahbub-u zîşan;

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur.

Gelmez mi sonu bu uzun hecenin,

Geçmez mi gamı bu yaslı gecenin,

Zâri arttı, sabrı bitti nicenin,

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur.

Fahr-i Âlem, Arş'tan bu yere indi;

Şah-ı Velâyet gelip Düldül'e bindi;

Zülfikâr'a bugün artık "Nur" dendi;

Ey bu zamanda rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur.

Yolumuz bu nurun bu nurlu yolu,

Olduk hepimiz o Nur'un bir kulu,

Nur yolunda yürüyen hem ne mutlu.

Ey nümûne-i rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur.

Nurs'un, nur çıkan nurlu dağında,

Bülbül öter bahçesinde, bağında,

Tozu olsak onun pâk ayağında.

Ey rahmet-i âlem cilvesi Risaletü'n-Nur!